Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Fundamenty nauczania

Ustawa o systemie oswiaty

Całość spraw dotyczących funkcjonowanie szkół i placówek oświatowych reguluje Ustawa o systemie oswiaty (alternatywna treść ustawy). Z niej wypływają akty wykonawcze. Do kluczowych należą:
- podstawa programowa kształcenia ogólnego
- ramowy plan nauczania
- zasady udzielania pomocy uczniom oraz warunki organizowania kształcenia
- dopuszczenie do uzytku szkolnego programów nauczania i podręczników
- warunki i sposoby oceniania oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów
- sposób prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania

Podstawa programowa kształcenia ogólnego

* Rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół z 27 sierpnia 2012 r. (Dz.U. z 2012 poz. 977 obowiązuje od 1.09.2012) - informacja MEN, treść rozporządzenia, załączniki do rozporządzenia - alternatywna treść rozporządzenia oraz załączniki.
W rozporządzeniu wprowadza się tylko jedną zmianę w stosunku do dotychczas obowiązującej podstawy programowej z 23.12.2008 r. polegającą na określeniu, iż wątek tematyczny „Ojczysty Panteon i ojczyste spory" jest wątkiem obowiązkowym w ramach przedmiotu uzupełniającego historia i społeczeństwo realizowanego w szkołach ponadgimnazjalnych, czyli na IV etapie edukacyjnym (załącznik nr 4 do niniejszego rozporządzenia).
Uwaga. Stara podstawa programowa jeszcze obowiązuje w klasach VI szkoły podstawowej. Jej całkowite wygaśnięcie nastąpi w roku szkolnym 2014/2015, kiedy wszyscy uczniowie bedą uczyć się tylko wg nowej podstawy.

Google Viewer

Warto zaznajomić się z podstawą programową "swojego" przedmiotu, ale również (a może przede wszystkim) ze wstępem do zał. nr 2 (dla szkoły podstawowej) i do zał. nr 4 (dla gimnazjum i szkoły ponadgimnazjalnej) oraz zalecanymi warunkami i sposobami realizacji.

Załącznik nr 2. Podstawa programowa kształcenia ogólnego dla szkół podstawowych

Do najważniejszych umiejętności zdobywanych przez ucznia w trakcie kształcenia ogólnego w szkole podstawowej należą:
1) czytanie - rozumiane zarówno jako prosta czynność, jako umiejętność rozumienia, wykorzystywania i przetwarzania tekstów w zakresie umożliwiającym zdobywanie wiedzy, rozwój emocjonalny, intelektualny i moralny oraz uczestnictwo wżyciu społeczeństwa;
2) myślenie matematyczne - umiejętność korzystania z podstawowych narzędzi matematyki w życiu codziennym oraz prowadzenia elementarnych rozumowań matematycznych;
3) myślenie naukowe - umiejętność formułowania wniosków opartych na obserwacjach empirycznych dotyczących przyrody i społeczeństwa;
4) umiejętność komunikowania się w języku ojczystym i w języku obcym, zarówno w mowie, jak i w piśmie;
5) umiejętność posługiwania się nowoczesnymi technologiami informacyjno-komunikacyjnymi, w tym także dla wyszukiwania i korzystania z informacji;
6) umiejętność uczenia się jako sposób zaspokajania naturalnej ciekawości świata, odkrywania swoich zainteresowań i przygotowania do dalszej edukacji;
7) umiejętność pracy zespołowej.

Ważnym zadaniem szkoły podstawowej jest przygotowanie uczniów do życia w społeczeństwie informacyjnym. Nauczyciele powinni stwarzać uczniom warunki do nabywania umiejętności wyszukiwania, porządkowania i wykorzystywania informacji z różnych źródeł, z zastosowaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych, na zajęciach z różnych przedmiotów.

Działalność edukacyjna szkoły jest określona przez:
1) szkolny zestaw programów nauczania, który uwzględniając wymiar wychowawczy, obejmuje całą działalność szkoły z punktu widzenia dydaktycznego;
2) program wychowawczy szkoły obejmujący wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym;
3) program profilaktyki dostosowany do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb danego środowiska, obejmujący wszystkie treści i działania o charakterze profilaktycznym.

Szkolny zestaw programów nauczania, program wychowawczy szkoły oraz program profilaktyki tworzą spójną całość i muszą uwzględniać wszystkie wymagania opisane w podstawie programowej. Ich przygotowanie i realizacja są zadaniem zarówno całej szkoły, jak i każdego nauczyciela.

Obok zadań wychowawczych i profilaktycznych nauczyciele wykonują również działania opiekuńcze odpowiednio do istniejących potrzeb.

Szkoła oraz poszczególni nauczyciele podejmują działania mające na celu zindywidualizowane wspomaganie rozwoju każdego ucznia, stosownie do jego potrzeb i możliwości. Uczniom z niepełnosprawnościami, w tym uczniom z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, nauczanie dostosowuje się ponadto do ich możliwości psychofizycznych oraz tempa uczenia się.

Załącznik nr 4. Podstawa programowa kształcenia ogólnego dla gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego

Do najważniejszych umiejętności zdobywanych przez ucznia w trakcie kształcenia ogólnego na III i IV etapie edukacyjnym należą:
1) czytanie - umiejętność rozumienia, wykorzystywania i refleksyjnego przetwarzania tekstów, w tym tekstów kultury, prowadząca do osiągnięcia własnych celów, rozwoju osobowego oraz aktywnego uczestnictwa w życiu społeczeństwa;
2) myślenie matematyczne - umiejętność wykorzystania narzędzi matematyki w życiu codziennym oraz formułowania sądów opartych na rozumowaniu matematycznym;
3) myślenie naukowe - umiejętność wykorzystania wiedzy o charakterze naukowym do identyfikowania i rozwiązywania problemów, a także formułowania wniosków opartych na obserwacjach empirycznych dotyczących przyrody i społeczeństwa;
4) umiejętność komunikowania się w języku ojczystym i w językach obcych, zarówno w mowie, jak i w piśmie;
5) umiejętność sprawnego posługiwania się nowoczesnymi technologiami informacyjno-komunikacyjnymi;
6) umiejętność wyszukiwania, selekcjonowania i krytycznej analizy informacji;
7) umiejętność rozpoznawania własnych potrzeb edukacyjnych oraz uczenia się;
8) umiejętność pracy zespołowej.

Ważnym zadaniem szkoły na III i IV etapie edukacyjnym jest przygotowanie uczniów do życia w społeczeństwie informacyjnym. Nauczyciele powinni stwarzać uczniom warunki do nabywania umiejętności wyszukiwania, porządkowania i wykorzystywania informacji z różnych źródeł, z zastosowaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych, na zajęciach z różnych przedmiotów.

W procesie kształcenia ogólnego szkoła na III i IV etapie edukacyjnym kształtuje u uczniów postawy sprzyjające ich dalszemu rozwojowi indywidualnemu i społecznemu, takie jak: uczciwość, wiarygodność, odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartości, szacunek dla innych ludzi, ciekawość poznawcza, kreatywność, przedsiębiorczość, kultura osobista, gotowość do uczestnictwa w kulturze, podejmowania inicjatyw oraz do pracy zespołowej. W rozwoju społecznym bardzo ważne jest kształtowanie postawy obywatelskiej, postawy poszanowania tradycji i kultury własnego narodu, a także postawy poszanowania dla innych kultur i tradycji. Szkoła podejmuje odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji.

Działalność edukacyjna szkoły jest określona przez:
1) szkolny zestaw programów nauczania, który uwzględniając wymiar wychowawczy, obejmuje całą działalność szkoły z punktu widzenia dydaktycznego;
2) program wychowawczy szkoły, obejmujący wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym;
3) program profilaktyki dostosowany do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb danego środowiska, obejmujący wszystkie treści i działania o charakterze profilaktycznym.

Szkolny zestaw programów nauczania, program wychowawczy szkoły oraz program profilaktyki tworzą spójną całość i muszą uwzględniać wszystkie wymagania opisane w podstawie programowej. Ich przygotowanie i realizacja są zadaniem zarówno całej szkoły, jak i każdego nauczyciela.

Szkoła oraz poszczególni nauczyciele podejmują działania mające na celu zindywidualizowane wspomaganie rozwoju każdego ucznia, stosownie do jego potrzeb i możliwości. Nauczanie uczniów z niepełno sprawnościami, w tym uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, dostosowuje się do ich możliwości psychofizycznych oraz tempa uczenia się.

Na III i IV etapie edukacyjnym wymaga się od uczniów także wiadomości i umiejętności zdobytych na wcześniejszych etapach edukacyjnych.

Strategia uczenia się przez całe życie wymaga umiejętności podejmowania ważnych decyzji-poczynając od wyboru szkoły ponadgimnazjalnej, kierunku studiów lub konkretnej specjalizacji zawodowej, poprzez decyzje o wyborze miejsca pracy, sposobie podnoszenia oraz poszerzania swoich kwalifikacji, aż do ewentualnych decyzji o zmianie zawodu.

Łącznie III i IV etap edukacyjny zapewniają wspólny i jednakowy dla wszystkich zasób wiedzy w zakresie podstawowym.

Ramowe plany nauczania

* Rozporządzenie w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych z 7 lutego 2012 r. (Dz.U. z 2012 poz. 204 obowiązuje od 1.09.2012) - informacja MEN, treść rozporządzenia, załącznik nr 1, załącznik nr 3 - alternatywna treść rozporządzenia oraz załączniki.

Google Viewer

Wprowadzone zmiany to:
- inna niż dotychczasowa konstrukcja ramowego planu nauczania:
a) w miejsce tygodniowego wymiaru godzin w cyklu kształcenia na poszczególne obowiązkowe zajęcia edukacyjne zostały określone minimalne liczby godzin przeznaczone na te zajęcia w całym cyklu kształcenia;
b) określenie tygodniowego obowiązkowego wymiaru obowiązkowych zajęć edukacyjnych w poszczególnych klasach poszczególnych typów szkół;
- na nowo zdefiniowane godziny do dyspozycji dyrektora szkoły;
- nieuwzględnienie wymiaru godzin na zajęcia religii/etyki i na nauczanie języka mniejszości narodowych, etnicznych lub języka regionalnego - wymiar godzin na te zajęcia będzie określony w odpowiednich rozporządzeniach;
- określenie liczby godzin na zajęcia rewalidacyjne dla ucznia niepełnosprawnego w oddziale ogólnodostępnym i integracyjnym (190 na etap edukacyjny, czyli 2 godziny tygodniowo).

Zasady udzielania pomocy uczniom oraz warunki organizowania kształcenia

* Rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach z 30 kwietnia 2013 r. (Dz.U. z 2013 poz. 532 obowiązuje od 8.05.2013) - informacja MEN, treść rozporządzenia - alternatywna treść rozporządzenia.
* Zmiany w rozporządzeniach w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie z 2 sierpnia 2013 r. - informacja MEN:
- rozporządzenie w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub integracyjnych z 17 listopada 2010 r. (Dz.U. z 2010 poz. 1490, z 2012 poz. 982, z 2013 poz. 957 aktualne zmiany obowiązują od 23.08.2013) - informacja MEN, treść rozporządzenia z 17 listopada 2010 r., zmiana z 28 sierpnia 2012 r., zmiana z 2 sierpnia 2013r. - alternatywna treść rozporządzenia.
- zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach z 17 listopada 2010 r. (Dz.U. z 2010 poz. 1489, z 2012 poz. 981, z 2013 poz. 958) - informacja MEN, treść rozporządzenia z 17 listopada 2010 r., zmiana z 28 sierpnia 2012 r., zmiana z 2 sierpnia 2013r. - alternatywna treść rozporządzenia.

Google Viewer

Dzięki wprowadzonym zamianom została ograniczona dokumentacja, obowiązująca dotychczas nauczycieli, co pozwoli im wydłużyć czas bezpośredniej pracy z uczniami, bez uszczerbku dla jakości udzielanej pomocy. Wprowadzenie zasady udzielania pomocy przez nauczycieli podczas bieżącej pracy oraz rezygnacja z obligatoryjnego tworzenia zespołu dla każdego ucznia na rzecz koordynacji jej udzielania przez wychowawcę klasy uprości proces i przyspieszy udzielanie tej pomocy.

W nowym rozporządzeniu rezygnowano z obligatoryjnego tworzenia zespołu dla każdego ucznia wymagającego pomocy, do którego zadań należało planowanie i koordynowanie udzielanej uczniowi pomocy. Zadania te będzie wykonywał wychowawca klasy w szkole lub placówce, który będzie współpracował z rodzicami oraz, w zależności od potrzeb, z nauczycielami, specjalistami i poradnią psychologiczno-pedagogiczną. Obligatoryjny wymóg współpracy zespołu nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów pracujących z uczniem przewiduje się w sytuacji gdy uczeń posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.

Zniesiony zostaje obowiązek opracowywania kart indywidualnych potrzeb ucznia (KIPU) oraz planów działań wspierających (PDW) na rzecz indywidualnych lub grupowych programów pomocy psychologiczno-pedagogicznej dokumentowanej w dzienniku pracy nauczyciela.

W przypadku uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego wnioski do dalszej pracy uwzględniane będą dodatkowo w Indywidualnym Programie Edukacyjno-Terapeutycznym (IPET).

Poszerzono katalog osób inicjujących udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej o osobę dyrektora, kuratora sądowego, pielęgniarkę środowiska nauczania i wychowania lub higienistkę szkolną, pracownika socjalnego i asystenta rodziny.

Doprecyzowany został przepis dotyczący zajęć specjalistycznych, które mogą trwać krócej niż 60 minut, przy czym należy zachować ustalony dla ucznia łączny tygodniowy czas tych zajęć.

W nowych regulacjach podtrzymano przepis pisemnego informowania rodziców ucznia lub pełnoletniego ucznia o ustalonych dla ucznia formach, okresie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz wymiarze godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane.

Google Viewer

W rozporządzeniach podkreślono celowość zespołowej pracy nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów przy opracowaniu indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego dla uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz dokonaniu wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania takich uczniów. W zależności od potrzeb regulacje zalecają także współpracę z poradnią psychologiczno-pedagogiczną.

Rozszerzony został zakres współpracy nauczycieli i specjalistów z rodzicami, uwzględniający zwiększenie ich roli w dostosowywaniu organizacji kształcenia specjalnego do potrzeb uczniów niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym. Zatem w indywidualnym programie edukacyjno-terapeutycznym będzie określany zakres współpracy z rodzicami uczniów nie tylko przy realizacji zaleceń zawartych w orzeczeniu i w działaniach dla integracji uczniów ze środowiskiem rówieśniczym, ale także ich przygotowaniem do samodzielności w życiu dorosłym związanej z:
- zapewnianiem odpowiednich warunków do nauki, sprzętu specjalistycznego i środków dydaktycznych,
- realizacją zajęć specjalistycznych oraz innych zajęć odpowiednich ze względu na indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne uczniów.

Współpraca z rodzicami w tym zakresie pozwoli na pełniejszą realizację potrzeb ich dziecka w środowisku edukacyjnym. Jednocześnie rodzice ucznia lub pełnoletni uczniowie będą mogli wziąć udział w opracowaniu indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego oraz dokonaniu oceny poziomu funkcjonowania ucznia, a także otrzymać kopię takiego programu.

Wprowadzenie zmian wynika z uspójnienia tych regulacji z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach, w części dotyczącej indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego, opracowywanego dla uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego, sposobu udzielania tym uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz dokumentowania tych działań.

Zmiany dotyczące indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego wynikają również z potrzeby specyzowania zapisów w zakresie dostosowywania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów.

Dopuszczenie do użytku szkolnego programów nauczania i podęczników

* Rozporządzenie w sprawie dopuszczania do użytku w szkole programów wychowania przedszkolnego i programów nauczania oraz dopuszczania do użytku szkolnego podręczników z dnia 21 czerwca 2012 r. - informacja MEN, treść rozporządzenia. - alternatywna treść rozporządzenia.

Nauczyciel składa wniosek do dyrektora wraz z opinią dotyczącą programu nauczania, dyrektor dopuszcza program do użytku szkolnego, a następnie tworzy szkolny zestaw programów nauczania.

Program nauczania ogólnego obejmuje co najmniej jeden etap edukacyjny, stanowi opis sposobu realizacji celów kształcenia i zadań edukacyjnych ustalonych w podstawie programowej kształcenia ogólnego i zawiera:
a) szczegółowe cele kształcenia i wychowania,
b) treści zgodne z treściami nauczania zawartymi w podstawie programowej kształcenia ogólnego,
c) sposoby osiągania celów kształcenia i wychowania, z uwzględnieniem możliwości indywidualizacji pracy w zależności od potrzeb i możliwości uczniów oraz warunków, w jakich program będzie realizowany,
d) opis założonych osiągnięć ucznia, a w przypadku programu nauczania ogólnego uwzględniającego dotychczasową podstawę programową kształcenia ogólnego — opis założonych osiągnięć ucznia z uwzględnieniem standardów wymagań będących podstawą przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów, określonych w przepisach w sprawie standardów wymagań będących podstawą przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów,
e) propozycje kryteriów oceny i metod sprawdzania osiągnięć ucznia.

Rozporządzenie nie dotyczy indywidualnych programów edukacyjno-terapeutycznych, opracowywanych dla uczniów na podstawie przepisów w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub integracyjnych oraz przepisów w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach.

* Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 2009 r. w sprawie dopuszczania do użytku w szkole programów wychowania przedszkolnego i programów nauczania oraz dopuszczania do użytku szkolnego podręczników (Dz.U. Nr 89 poz. 730).

Warunki i sposoby oceniania oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów

* Zmiany w rozporządzeniu w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych z 30 kwietnia 2007 r. (Dz.U. z 2007 Nr 83 poz. 562 i Nr 130 poz. 906, z 2008 Nr 3 poz. 9 i Nr 178 poz. 1097, z 2009 Nr 58 poz. 475, Nr 83 poz. 694 i Nr 141 poz. 1150, z 2010 Nr 156 poz. 1046 i Nr 228 poz. 1491, z 2011 r. Nr 35 poz. 178 i Nr 179 poz. 1063, z 2012 poz. 262, z 2013 poz. 520, aktualne zmiany obowiązują od 1.05.2013/1.09.2013/1.09.2014) - informacja MEN, treść rozporządzenia - alternatywna treść rozporządzenia.

Google Viewer

Rozporządzenie (wielokrotnie zmieniane i aktualizowane) określa ramy warunków i sposobów oceniania, szczegóły doprecyzowują statuty szkół (wewnątrzszkolne systemy oceniania), zaś każdy nauczyciel musi na początku każdego roku szkolnego zapoznać uczniów i ich rodziców z przedmiotowymi zasadami oceniania nauczanego przedmiotu w formie ustalonej przez szkołę.

Przedmiotowe zasady oceniania opracowane przez nauczyciela powinny zawierać:
– zasady bieżącego oceniania uczniów,
– warunki i zasady poprawiania oceny bieżącej,
– zasady klasyfikowania śródrocznego i rocznego,
– warunki i zasady uzyskania oceny wyższej niż przewidywana,
– sposób informowania uczniów i ich rodziców o postępach w nauce,
– wymagania niezbędne do uzyskania poszczególnych ocen klasyfikacyjnych.

Znowelizowane rozporządzenie wprowadza m. in., począwszy od roku szkolnego 2014/2015, następujące zasady przeprowadzania sprawdzianu i egzaminu maturalnego:

Sprawdzian przeprowadzany w VI klasie szkoły podstawowej:
- Podstawą przeprowadzania sprawdzianu będą wymagania ustalone w podstawie programowej kształcenia ogólnego.
- Sprawdzian będzie się składał z dwóch części, przeprowadzanych jednego dnia.
- W części pierwszej sprawdzane będą wiadomości i umiejętności z języka polskiego oraz z matematyki, w tym wykorzystanie wiadomości i umiejętności z tych przedmiotów w zadaniach osadzonych w kontekście historycznym lub przyrodniczym (w zadaniach zamkniętych i otwartych). Na rozwiązanie zestawu zadań uczeń będzie miał 80 minut.
- Druga część sprawdzianu obejmuje wiadomości i umiejętności z języka obcego nowożytnego, którego uczeń uczy się w szkole, jako przedmiotu obowiązkowego, do wyboru z następujących: angielski, francuski, hiszpański, niemiecki, rosyjski, włoski. Będą to tylko zadania zamknięte, czas trwania - 45 minut.
- Wyniki sprawdzianu będą wyrażane w procentach, odrębnie z części pierwszej, z wyszczególnieniem wyniku dla zadań z języka polskiego i z matematyki, oraz z części drugiej - języka obcego nowożytnego.

Zmienia się zatem łączny czas trwania egzaminu - z 60 do 125 minut - z przerwą między częściami oraz jego struktura. Zostaje przeniesiony akcent z ponadprzedmiotowego charakteru egzaminu na sprawdzanie wiadomości i umiejętności z przedmiotów kluczowych dla dalszej nauki, tj. na język polski i matematykę, odpowiednio z wykorzystaniem kontekstów historycznych oraz przyrodniczych. Jest to zgodne z umiejętnościami określonymi w podstawie programowej dla szkoły podstawowej, w której do najważniejszych umiejętności zalicza się m.in. umiejętność uczenia się jako sposobu zaspakajania naturalnej ciekawości świata, odkrywania swoich zainteresowań i przygotowania do dalszej edukacji. Zaletą takiego rozwiązania jest pobudzanie ciekawości poznawczych uczniów i urozmaicenie tematyczne. Istotną zmianą jest także inny sposób budowania zadań egzaminacyjnych - taki, aby zadania badały umiejętności złożone, jak np. dowodzenie.

Przykładowe pytania i zadania, jakie mogą pojawić się na sprawdzianie i egzaminie maturalnym w 2015 r., zostaną opublikowane wraz z rozwiązaniami w informatorach CKE z poszczególnych przedmiotów, w terminie do 31.08.2013 r.

Jaką dokumentację przygotowuje i prowadzi nauczyciel konkretnego przedmiotu aby móc skutecznie osiągnąć zamierzone cele?

1. Wybiera lub tworzy program nauczania zgodny z obowiązującą podstawą programową.
2. Opracowuje plan dydaktyczny realizacji programu nauczania, a w nim wskazuje możliwości zindywidualizowanych działań wspomagających rozwój każdego ucznia, stosownie do jego potrzeb i możliwości. Ponadto uczniom z niepełnosprawnościami, w tym uczniom z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, nauczanie dostosowuje do ich możliwości psychofizycznych oraz tempa uczenia się.
3. Opracowuje plan wynikowy zawierający wymagania edukacyjne na poszczególne oceny szkolne.
4. Określa przedmiotowe zasady oceniania zgodne z wewnątrzkolnym systemem oceniania.
5. Dostosowuje wymagania edukacyjne do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów. W bieżącej pracy udzila pomocy uczniom.
6. Prowadzi dokumentację przebiegu nauczania:
- w dziennikach lekcyjnych prowadzonych dla poszczególnych klas (oddziałów),
- w dziennikach zajęć dydaktyczno-wyrównawczych (jeśli takie prowadzi),
- w dzienniku innych zajęć (jeśli takie prowadzi), np. z formy udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej wraz z indywidualnym programem pracy z uczniem lub programem pracy grupy,
zgodnie z rozporządzeniem w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji z 19 lutego 2002 r. (Dz.U. z 2003 Nr 23 poz. 225 i Nr 107 poz. 1003, z 2009 Nr 116 poz. 977, z 2010 Nr 156 poz. 1047, aktualne zmiany obowiązują od 1.09.2010) - treść rozporządzenia - alternatywna treść rozporządzenia.

Wybrana dokumentacja nauczyciela na przykładzie zajęć technicznych.

Ponadto wychowawca klasy:
1. Opracowuje plan pracy zespołu klasowego oraz informuje o wewnątrzszkolnych zasadach oceniania zachowania uczniów.
2. Planuje i koordynuje udzielanie pomocy uczniom swojej klasy (może do tego celu wykorzystać dotychczasowy PDW).
3. Współpracuje z rodzicami oraz, w zależności od potrzeb, z nauczycielami, specjalistami i poradnią psychologiczno-pedagogiczną.
4. Współpracuje w zespole nauczycieli, wychowawców i specjalistów pracujących z uczniem, który posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego przy opracowaniu indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET), sposobie udzielania tym uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz dokumentowania tych działań.

 

 

Aktualności Powrót do Aktualności
Więcej na Fotogalerii Fotogaleria
Print